نانسی پاتون؛ از مدیریت بزرگترین پروژههای سینمایی امارات تا تخلیه منطقه به دلیل جنگ
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، نانسی پاتون، فیلمساز لهستانی-استرالیایی که بیش از یک دهه در صف اول تحولات فرهنگی خاورمیانه حضور داشته، در گفتگوی جدید خود با «هالیوود ریپورتر» از چالشهای ناگهانی ناشی از تنشهای اخیر در منطقه پرده برداشت. پاتون که بنیانگذار کمپانی «دزرت رز فیلمز» (Desert Rose Films) در ابوظبی است، پس از سالها تلاش برای تقویت جایگاه زنان در صنعت سینمای کشورهای خلیجفارس، حالا مجبور به ترک منطقه و استقرار موقت در کن فرانسه شده است.
او در این مصاحبه تشریح میکند که چگونه پس از شروع درگیریها در منطقه و رسیدن تنشها به نزدیکی محل سکونتش در ابوظبی، ناچار شد به همراه خانوادهاش منطقه را تخلیه کند. پاتون میگوید: «ما هشت سال است که در ابوظبی مستقر هستیم و فرزندانم که در عربستان متولد شدهاند، هویت خود را کاملاً با این منطقه گره زدهاند. با وجود اینکه سرمایهگذاری زیادی در آنجا انجام دادهایم، ناچار شدیم برای امنیت خانواده موقتاً نقلمکان کنیم.»
تأثیر مستقیم تنشها بر پروژههای سینمایی
پاتون که قرار بود در ماه آوریل فیلمبرداری یک پروژه بلند سینمایی را در ابوظبی آغاز کند، ناچار به تعویق آن شده است. او در این باره میگوید:
- توقف تولید: فیلمبرداری یک داستان عاشقانه با الهام از رومئو و ژولیت که قرار بود با حضور بازیگران بریتانیایی در ابوظبی انجام شود، به ماه اکتبر موکول شده است.
- تعلیق همکاریهای بینالمللی: به دلیل شرایط حاکم، بازیگران و ستارههای بینالمللی در حال حاضر تمایلی به سفر به منطقه ندارند و بسیاری از پروژههای مشترک به حالت تعلیق درآمدهاند.
- تغییر رویکرد به استعدادهای محلی: پاتون اکنون در حال بررسی ساخت «میکرو درامها» (آثار کوتاه و کمهزینه) است تا بتواند از استعدادهای محلی که در منطقه ماندهاند استفاده کرده و چرخ صنعت را زنده نگه دارد.
دغدغه برای آینده صنعت نوپای سینما در خلیجفارس
نانسی پاتون معتقد است سینما در سالهای اخیر به عنوان یک «دارایی استراتژیک» در کشورهایی مثل عربستان و امارات شناخته شده و حتی سرمایهگذاران سنتی که پیش از این فقط در حوزه تکنولوژی سرمایهگذاری میکردند، به سمت مالکیت معنوی (IP) فیلمها جذب شده بودند. او نگران است که تداوم وضعیت جنگی، این دستاوردهای ۱۰ ساله را نابود کند.
او میگوید: «سینما فقط سرگرمی نیست؛ بلکه ابزاری برای گردشگری و معرفی فرهنگ است. ما با فیلم “پسر کوهستان” (Mountain Boy) به ۴۴ جشنواره رفتیم و مردمی را دیدیم که حتی جای ابوظبی را روی نقشه نمیدانستند، اما با دیدن فیلم به آن علاقهمند شدند.» پاتون امیدوار است با برقراری آتشبس، متخصصان و هنرمندانی که منطقه را ترک کردهاند دوباره بازگردند، چرا که بازسازی زیرساختهای انسانی و بازگرداندن اعتماد به بازار سرگرمی، زمانبرترین بخش پس از پایان هر درگیری خواهد بود.
